logo

Zeedel

 

Dupf-Club Basel Jungi Garde

Fasnacht 2019

S Kultureerb stirbt us

Wenn d Märtplatzuhr glyy Viery schloot,
D Frau Fasnacht zwäg isch, in d Raje stoot,
Gseesch jeede Basler in sym volle Glanz!
Wirgglig jeede? – Nai, ebbe nit ganz!

Doo gseesch Piraate und au Fee
Dinos, Super Marios und mee
Myggeli in Ärztinneglaider
D Buebe gsehsch als «Fortnitefighter!»

D Frau Fasnacht gseets und isch schockiert,
«Was isch mit myne Frind passiert?
Bin ych die ainzig, traditionelli Konstante?
Kai Goschdym me klassisch, usser ych Alti Tante»?

Sy macht sich drum – s isch wirgglig kai Saich –
Uffe Wääg, durs Dunggel vom Morgestraich:
Fotigraafe blitze, sy ka kuum ebbis erkenne,
Duet drum in ebber yyhnerenne!

E druurig Stimmli sait «Tschuldigung»!
Nur schwäär erkennt sy en und drüllt sich um.
„My Frind – doo bisch jo – heb nur Muet,
Glaub mr, Waggis, s kunnt alles guet»!

Dr Waggis froggt, mit ärnschtem Gsicht:
«Was passiert mit unserer Fasnachts-Gschicht?
D Fasnacht isch doch e Ärb vo Wältkultuur
Doch mir Klassiker? – blyybe näb dr Spuur»!

Dr Frau Fasnacht wird das Gjammer zvill
Sy sait em Waggis, «Digge, syg jetzt still,
Machs guet! Y hilf dr!» S wird ere gschmuech,
«Jetzt mach y mi grad ellai uff d Suech»!

Sy dänggt nooch und durwiehlt iire Erinnerigsschatz.
Pletzlig kunnts ere wien e Blitz: «Dr Minschterplatz»!
Dert, in dr Fsnachtsusstellig vom Museum vo de Kultuure
Verstegge sich alli die klassische Fasnachtsfiguure!

Dr Ruum ysch in e unhaimligg Dunggel gsetzt
D Frau Fasnacht tritt yy, isch ordlig entsetzt:
Kai Glanz, kai Farb, sy grieggt lyycht Schiss,
«Jeemernai, mini Frind sinn blaich bis wyss.»

Basler, heb dy fescht, mach d Auge zue,
S kunnt wie d Pescht, loot au mir kai Rueh,
Stell dr e däwääg d Fasnacht vor, s wird mir ganz flau:
Ooni Faarbe, Glanz und Spass, ganz druurig nass und grau.

Bim erschte Sunnestraal, do dämmerets dr alte Dante,
Es fallt eren y, sy haig jo non e wytere Vrwandte!
Dämm sy glaine Bueb, isch sicher grad vrwacht,
Well au dä, bim Dupf-Club, Jung-Garde Fasnacht macht!

Dr Glai, är ysch ganz nervees, wonem d Tante, Väterliggersitts,
Am Delifoon dr Blaan vrzellt, nimmt är sich brav Notiz,
D Noochricht git är alle wyter, sy isch aifach und glaar:
«Dungget die Goschdym in Farb und machet d Fasnacht wider wunderbar»!

D Frau Fasnacht, sy wartet alls no bim Minschter oobe,
Goht haimlig, uff lyyse Soole in d Fasnachtsgarderoobe,
E Momäntli speeter, die trischte Figuure mergges kuum:
Erfillt s klappere vonere Näihmaschiine dr ganzi Ruum!

D Aigli vo Altfrangg, Harlekin und Dumbbeeter, gseesch se au?
Erlyychtet mit glai weeneli Lääbe, egal ob bi Maa oder Frau.
Gwunderig und vorsichtig wiene Wälp – dä Doon zieht sy in Bann –
Genau so wie das grälle Liecht, am Ändi vo däm Gang!

Was kennti deert äggscht vor sich goo, in dääre guete Stuube?
«Drauet eich und lueged nooch» gurre d Basler Altstadtduube!
S klappere stoppt, Ebber stoot uff, syni Schritt sinn schnäll,
D Diir goot uff, dr Altfrangg schnappt no Luft, hebt d Auge zue, s wird häll!

E warmi, altbekannti Stimm sait: «Frinde, numme Rueh!
Kemmed neecher luegeds aa und loosed mir guet zue»!
Alli hänns entdeggt, d Frau Fasnacht kas kuum wähne.
Lueget: Harlekin, Altfrangg, Dumbbeeter, im Gsicht nur Freudedrääne!

E jeede vo de Klassiker rennt zu sym Goschddym, gschwind,
Wäggslet d Tristesse gäge Farbe n uss, und frait sich wiene Kind.
Szeene, herrje glaubeds mr, doo griegi sälber Gänsehuut!
D Frau Fasnacht vor Fraid, schreit «loos mir mien no futt»

Bedröbblet und voller Stolz uffs neje Dail an dr Glaiderstange,
Dr Altfrangg zem Harlekin: «Die Farb macht schlangg, lueg wien e Schlange»
Vom schnälle seggle, waje dr Frau Fasnacht iiri Mèche um d Oore
Doch wurum dä Stress? S ysch heggschti Zyyt, dr Cortège wird geboore!

Denn deert wartet die näggscht Iberraschig, au dr Glai het volli Arbet doo:
Die Jung Garde vom Dupf-Club Basel: ganz klassisch und heerlig farbefroo,
Neongääl und Glitzer, mit em Harlekin kombinienrt,
«Kumm mir steen im Vordraab yy», graischt e Stimmli motiviert!

«Mi Frind, du bisch koo», d Stimm vo dr Frau Fasnacht wird mau,
Vor iire stoot e Waggis, mit Bluuse in straalendem Blau!
«Ych ha dangg Diir und em Dupf hitt ebbis wichtigs gleert:
Verain Klassik und Modärni – gang uff Ziiri, wenns dy steert.»

 

Archivierti Zeedel: