logo

Zeedel

 

Dupf-Club Basel Stammverein

Fasnacht 2019

Aadje, Tut-R-Kamm-Un

    Yych!
Yych bii dr R.K. und yych kumm us B.S.
Yych haa und bii dr Greescht, kenn jeede G.
Yych bii yych – so ain hesch no nie gsee!
Yych bii yych – was wottsch denn no mee?!
    Iir!
„Was guet und dyyr isch, vrkaufft sich!“
Dr Nick Hayek loot mii aifach im Stich.
Au yych, Ulli! Jää, iir wänd mii aifach nit,
Drotzdäm s fir dä Boschte kai Bessere git.

Bi myne Mässe laufft halt eppis scheps.
Schuld derfiir sinn alli andere: dr Plebs!
Tut-R-Kamm-Un, my Hemmli isch scheen,
Jeedi Kritik an miir grundsätzlig obszeen.

    Argumentum (soo isches)
E Gschicht iiber e mentschligs Vrlange,
Fir das z stille, het me scho frie aagfange
Noo vyyl mee z strääbe, als me aigedlig sott.
Will – bi aller Liebi – dr Mentsch isch kai Gott.

    Desiderium (das wämmer)
Broot fir dr Maage, muesch jo satt syy.
Zirkus fir d Stimmig, s muess glatt syy.
Religion fir d Seel und fir e freie Wille.
Die Bedürfnis muess jeede Heerscher stille.

    Panis (s Broot)
Dr Mentsch frisst sich uff Stugg fir Stugg
Bis dr Ranze blatzt, gspyyrsch dr Drugg?
Brall, d Vene drugge uuse – e riise Knall,
S Fett wagglet im Rhythmus vom Luftschall.

Dr Mentsch frisst das, wo-n-äär kaa bikoo,
D Rippe gseesch, gsund isch s nit esoo.
Läädrig ziet sich d Hut iiber dyy Wade,
Us dyyne doote Auge schlyyche d Made.

Die ainte hän z vyyl, die andere z wenig
S Volgg blybt still, gspyyrsch kai Erreegig.
Gisch z wenig Broot, denn bruucht s Spiil
Heerscher hänn iire aigene Fierigsstil.

     Circus (d Spiil)
Glitzer, glitzer! Gseesch die Juweele?!
Prall und grooss. So eppis will e jeede.
D Fraue adrett und d Männer scheen glaidet,
Nur dr Bryys fir d Wurscht isch aim vrlaidet.

Was fir e Schauspiil! Was fir e Zirkus!
Guet fir e Fiskus! Gib em e Handkuss!
Dangge für esoo e scheeni Schyynwält.
Bring Mentsche zue uns mit vyyl Gäld.

Sentimental dä Draum! Monumental dä Bau!
Konzipiert isch dää laider nit ganz schlau.
Heersch das Ghyyl?! Me will ganz vyyl
Aaber d Halle bliibe läär; wirgge steril.

    Religio (d Religioon)
Oh, Amun-Min: Bring uns Waggstum!
Finanzgryyse? Mer gspyyre se kuum.
Unsre Heerscher mit eme Parforceritt:
Toll! Dr Untergang gspyyrsch gaar nit.

Unsri Finanze seige guet uffgschtellt
So hett s is unsre Heerscher vrzellt.
Immer mee Waggstum, kaasch is loobe!
Miir schrytte in e glitzernde, goldige Oobe.

Oh, miir bätte di aa: Bring is alli Asiate,
„Kartowski“, „Prolex“ und au „Wersace“.
Bring is Luxus, bring is Kaufgraft,
Bring is nur die beschti Kundschaft!

    Omni vi (mit aller Macht)
Macht git Macht, will Macht, Macht isch
Grundsätzlig vo Mentsche gmacht isch.
Epper isch immer besser, s isch esoo,
Zwungenermasse — e Froog vo dr Religio.

Waggstum isch wichtig und isch guet,
Isch in de maischte Fäll Grund zem Muet.
Wiesoo nit immer? Was kaa s scho syy?
Ganz aifach ergläärt mit dääre Analogie:

Blueme waggse, muesch se giesse,
Bis sy gnueg grooss sinn und spriesse.
Kenne sie fir dii nit gnueg grooss syy,
Ersäuffsch se in Wasser, so geen sy yy.

    Requiescat in Pace (rueh im Friide)
D Sunne isch gsungge, äär isch gange,
Und isch in dr aigene Rhetorik gfange.
D Flügel sinn gschtutzt – wie bim IKARUS,
Syy letschte Schuss? Isch eher hindenuss.

Dää scheen Pharaoh wiirsch – ohjee –
In siinere Pyramide nie mee gsee.
Wil Hoochmuet vor em Fall kunnt,
Zaalsch Leergäld, wiene Jungspund.

Scheen deggoriert isch sy Dootebett,
Mit de letschte Sache, wo n-äär so wett.
D Sklave am Schufte, d Pyramide grooss,
Dr Takt vom Doot gheersch uff dr Strooss.

Und esoo wird e Heerscher z Graab drait,
Am Stroosserand gheert me, äär haig vrsait.
Doch si letscht Stugg, die groossi Pyramide,
Schwääre Koloss- d Sklave sinn nit z beniide –

Drait syy Namme in e gueti, goldigi Zuekunft,
Sorgt derfiir, ass äär ändlig zer Rueh kunnt.

    Precatio pro mortuis (Dootegebätt)
Me sott nit immer alles iber ai Kamm schääre,
Wil au e Heiligi Mäss isch nit immer z erklääre.
Aaber dr Gott Anubis bruucht e Dootegebätt,
Trotz styygendem Atheismus, sinn mer so nätt:

„Trenn is vo Giir und trenn is vo Sinde
Loss is kain vo de Mitarbeiterinne kinde.
Loss is unsere politisierte Vrwaltigsroot,
Loss ys kämpfe, d Luxusbranche isch nit doot.

Loss die Kriise verbii goo und Neys entstoo,
100 Millione weniger? S isch halt esoo.“

    Epilog (Noochgsang)
Fir e Heerscher bruucht s au immer e Volgg,
Wo dii halt liebt oder hasst, je nach Erfolg.
Jetzt kunnsch du nimme bi däm Fall druss?!
D Pointe? S goot aigedlig um e z glaine Fallus.

 

Archivierti Zeedel: